Dünyanın haline bakar mısınız? Tam bir kim kime dumduma hali. İslam'ın nitelemesiyle kusursuz bir "cahiliye" döneminden geçiyoruz. Ekranları ve bireysel ve toplumsal hayatları kasıp kavuran batıl inançlardan, hurafelerden, insanları insanlıktan çıkaran düzmece dinlerden, sapkın, iğrenç hayat tarzından, zulüm ve despotluktan bahsetmiyorum, modern eğitim düzeni adı altında sistematik olarak insanları, insanların rabbinden başka her şeye taptıran çağdaş cahiliyenin alamet-i farikası bu hususları yazılarımda sık sık dile getiriyorum zaten. Benim maksadım, eskisiyle, moderniyle cahiliyenin bir diğer özelliğine, çoğu insanın, toplumun ve liderin sandığının aksine insanlık için güvenlik unsurunu da sağlayamamasına işaret etmektir. Yani hiçbirimiz güvende değiliz. Kur'an-ı Kerim, cahiliyenin güvenliği yok edici özelliğine şöyle işaret ediyor: "Görmezler mi ki, çevrelerindeki insanlar durmadan kaçırılıp götürülmektedir...?" (Ankebut, 67).

Ayet-i kerime, eski cahiliyede insanların bütünüyle güvenlikten yoksun olduklarını anlatıyor. Sabah uyandığımda, çağdaş ve özgür dünyanın ve de insanlık medeniyetinin öncüsü, ileri demokrasinin beşiği ABD'nin bir operasyonla Venezuela Devlet Başkanı Nikolas Maduro'yu ve eşini kaçırdığını öğrenince yukarıdaki ayet aklıma geldi ve ister ilkel ister modern olsun cahiliye sistemi egemen olduğu sürece, hiç kimse güvende değildir, dedim. Zulüm gibi, zorbalık gibi, haydutluk, eşkıyalık, teröristlik gibi kullanılabilecek birçok kavram varken ve bunların her biri de mevcut gelişmeye tam olarak uyuyorken "cahiliye" kavramını kullanmamın sebebi, insanlık açısından İslam'ın öncesi ile sonrası arasında hiçbir farkın olmadığına dikkat çekmektir. İslam'ı kaybeden bir dünya, sahih akidesini, tertemiz hayat tarzını, özgürlüğünü, maddi ve manevi tüm varlığını yitirdiği gibi uğruna bütün bunları feda etmeyi göze aldığı güvenliğini de yitirir. Despottan yana güvende olmak veya yardımını alabilmek için bütün her şeyinizi feda etseniz bile doymak nedir bilmeyen zorba gün gelir sizi de yutar: "Kendilerine bir itibar ve güç vesilesi olsun diye Allah'tan başka tanrılar edindiler. Hayır, o (düzmece) tanrılar onların kulluklarını dikkate almayacaklar ve kendilerine hasım olacaklar" (Meryem, 81,82).