İstanbul'un fethinden sonra Türk tehlikesini durduramayan Hıristiyanlar, Osmanlı İmparatorluğu'nu arkadan vurmak amacıyla asırlarca İran'la sıkı bir işbirliği ve ittifak ilişkisi tesis ettiler.

Türklerin iki ateş arasında kalmasıyla Avrupa'nın rahat edeceğini düşünen Hıristiyan dünyası, İran'daki devletleri ittifak vaatleriyle Osmanlı'nın üzerine sevk ederek Türk tehlikesinden bir müddet de olsa kurtulmayı hedeflemişti

Fatih, İstanbul'un fethinden sonra durmadan fetihlerine devam etti. Türk tehlikesini durduramayan Avrupalılar, Osmanlı İmparatorluğu'nu arkadan vurmak amacıyla İran'la sıkı bir işbirliği ve ittifak ilişkileri tesis etmeye çalıştılar. Palombini, Setton, Niederkorn ve Lockhart'ın çalışmalarında bu konuda teferruatlı bilgi vardır.

Fatih'in Orta Anadolu fetihleri Timur'dan sonra ikinci bir tehlikeyi Osmanlı'yla karşı karşıya getirdi. Doğu Anadolu ve İran'ı hâkimiyeti altında bulunduran Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan, ortadan kaldırılan Anadolu beyliklerinin kışkırtmasıyla Fatih'in ilerleyişine karşı harekete geçti.

İran elçileri Venedik'te.

AVRUPA-İRAN İTTİFAKI

Uzun Hasan, Trabzon Rum İmparatoru'nun kızı Theodora ile 1458'de evlenerek Osmanlılara karşı yardım sözü vermişti. Ancak Fatih, 1461'de Trabzon'u fethederken Osmanlıların karşısına çıkamadı. Akkoyunlu hükümdarı, Fatih'in karşısına çıkamamıştı ama adı Avrupa'nın gündemindeydi. Avrupa'da Fatih tarafından 1461'de fethedilen Trabzon'un Uzun Hasan'ın eline geçtiği sanılıyor ve Akkoyunlu hükümdarının çok güçlü olduğundan, sağ omzunda haç işareti bulunduğundan ve Hıristiyanlara karşı dostluğundan bahsediliyordu. Uzun Hasan'ın Sinop'u işgal ettiği, Venediklilere Gelibolu'yu teklif ettiği, İstanbul'a saldıracağı konuşuluyordu. Avrupalılar, ikinci bir Timur buldukları hayaline kapılmışlardı.