Modern dünya, insan hakları, hukuk devleti ve evrensel değerler söylemi üzerine inşa edilmiş bir düzen iddiası taşımaktadır. Ancak son yıllarda Filistin’de, Afrika’nın yoksullaştırılmış coğrafyalarında ve Batı dışı toplumlarda yaşananlar, bu iddianın ciddi biçimde sorgulanmasını zorunlu kılmaktadır. Gazze’de sistematik biçimde öldürülen çocuklar, Afrika’da süregelen sömürü düzenleri ve küresel elitlere dair ortaya saçılan ağır suç iddiaları, insanlığın ortak vicdanında derin bir kırılmaya yol açmıştır.

Görünür Hukuk, Görünmez İktidar

Batı merkezli küresel düzen, hukuku ve insan haklarını çoğu zaman seçici biçimde uygulamaktadır. Filistin’de çocukların, kadınların ve sivillerin hedef alındığı saldırılar karşısında sessiz kalan ya da bunu “meşru müdafaa” söylemiyle aklayan devletler; başka coğrafyalarda aynı eylemleri “savaş suçu” olarak tanımlamaktan geri durmamaktadır. Bu çifte standart, hukukun evrenselliği ilkesini fiilen ortadan kaldırmaktadır.

Son dönemde uluslararası basına yansıyan Epstein dosyaları ve benzeri skandallar ise, küresel elitlerin bir bölümünün ahlâkî ve insani değerlerle bağının koptuğuna dair ciddi iddiaları gündeme taşımıştır. Bu belgeler, yalnızca bireysel suçları değil; güç, servet ve dokunulmazlık zırhı altında işleyen kapalı bir iktidar kültürünü tartışmaya açmaktadır.

Mazlum Coğrafyaların Ortak Kaderi

Filistin, Afrika ve Müslüman toplumların yaşadığı acılar birbirinden kopuk değildir. Ortak payda;

• Doğal kaynakların sömürülmesi,
• Siyasal iradelerin dış müdahalelerle şekillendirilmesi,
• İnsan hayatının “jeopolitik maliyet” hesabına indirgenmesidir.

Bu coğrafyalarda akan kan, çoğu zaman küresel medyada ya görünmez kılınmakta ya da istatistiklere indirgenmektedir. Oysa mazlumların yaşadıkları, insanlığın tamamını ilgilendiren bir ahlâk krizidir.

Medya, Bilgi ve Vicdan Sorumluluğu

İsrail ve Batı merkezli güç politikalarını desteklemeyen iletişim araçları; alternatif medya, bağımsız gazeteciler, akademik çevreler ve sivil toplum ağları bu noktada hayati bir rol üstlenmektedir. Hakikatin yalnızca güçlülerin sesiyle değil, mağdurların tanıklığıyla görünür kılınması gerekmektedir. Bilgi, propaganda aracı değil; vicdanı uyandıran bir sorumluluk olarak kullanılmalıdır.

Çözüm: Hukuk, Ahlâk ve Küresel Vicdan İttifakı

Bu karanlık tablo karşısında çözüm; ne kör bir öfke ne de umutsuz bir kabulleniştir. Çözüm;

Uluslararası bağımsız soruşturmaların hiçbir ülke veya elit yapıdan muaf tutulmadan işletilmesi,

Çifte standartlı hukuk anlayışının açık biçimde teşhir edilmesi,

Mazlum halkların kendi sözlerini üretme ve duyurma      kanallarının güçlendirilmesi,

İslam dünyası başta olmak üzere Afrika ve küresel Güney’in, ahlâk merkezli yeni bir insanlık dili inşa etmesiyle mümkündür.

Bu çağda yeni peygamberler gelmeyecek; ancak insanlık, zulme karşı ortak bir ahlâkî duruş geliştirebilir. Aksi hâlde hukuk, yalnızca güçsüzler için bağlayıcı; insan hakları ise yalnızca politik bir söylem olarak kalacaktır.

Sözün Özüne gelirsek,

Bugün mesele yalnızca Filistin, Afrika ya da Müslüman toplumlar değildir. Mesele, insanlığın hangi tarafta duracağıdır. Gücü kutsayan mı, yoksa insanı merkeze alan mı? Bu soruya verilecek cevap, geleceğin dünyasını belirleyecektir.

Selam ve dua ile.