Sesli Dinle

Selam üzerinize olsun.

Adalet; dengeyi, düzeni ve hakkı ayakta tutan en temel değerdir. Hakkı ve hukuku korumak, devletin temeli, toplum huzurunun ise en büyük güvencesidir. Adalet; haktan ve doğrudan yana olmak, hak sahiplerine haklarını teslim etmek ve haksızlığı önlemektir. İslam'ın en temel ahlaki ve hukuki ilkelerinden biri olan adalet, yalnızca savunulan bir değer değil; hayatın her alanında yaşatılması gereken ilahi bir ilkedir. Adaletin hâkim olduğu yerde başarı, gelişme, ilerleme, birlik ve dirlik vardır. Adaletin bulunmadığı yerde ise zulüm, haksızlık ve kargaşa hüküm sürer. Hak ve adalet terazisi bozulduğunda, toplumun da devletin de dengesi sarsılır.

Yüce Allah Kur'an-ı Kerim’de şöyle buyurur: “Ey iman edenler! Allah için hakkı ayakta tutun, adaletle şahitlik eden kimseler olun. Herhangi bir topluluğa duyduğunuz kin, sizi adaletsiz davranmaya itmesin. Adaletli olun; bu, takvaya daha uygundur. Allah’tan korkun. Şüphesiz Allah yaptıklarınızdan haberdardır.” [1] Bu ilahi emir, müminlerin her şart ve koşulda adaleti gözetmeleri gerektiğini açıkça ortaya koymaktadır. Hak, adalet, insaf ve merhamet daima ölçümüz olmalıdır.

Kureyş’ten soylu bir kadının cezasının kaldırılmasını rica edenlere karşı Allah Resulü, Hz. Usame’ye şu unutulmaz cevabı vermiştir: “Sizden önceki insanlar, ileri gelenlerinden biri hırsızlık yaptığında onu bırakır, zayıf biri çaldığında ise cezalandırırlardı. Allah’a yemin olsun ki Muhammed’in kızı Fâtıma hırsızlık yapsaydı, onun da elini keserdim.” [2] Bu hadis, adalet karşısında hiç kimsenin ayrıcalıklı olmadığını ve hukukun herkes için eşit uygulanması gerektiğini en açık şekilde ortaya koymaktadır.

Adalet, yalnızca mahkemelerde verilen hükümlerden ibaret değildir. Adalet; ailede anne ve babanın evlatları arasında eşit davranmasında, işverenin emekçinin hakkını zamanında vermesinde, komşunun komşusuna, öğretmenin öğrencisine, yöneticinin idaresi altındakilere karşı sergilediği dürüst ve hakkaniyetli tutumda hayat bulur.

Mümin, kimsenin hakkını çiğnemeyen, emanete ihanet etmeyen, sözünde duran ve kendi aleyhine bile olsa doğruluktan ayrılmayan kimsedir. Çünkü gerçek adalet, önce insanın kendi nefsine karşı adil olmasıyla başlar.

Bugün bizlere düşen görev; adaleti sadece kendimiz için istediğimiz bir hak olarak değil, herkes için savunduğumuz ilahi bir emanet olarak görmektir. Yakınlarımız söz konusu olduğunda ayrı, yabancılar söz konusu olduğunda ayrı ölçüler kullanmak; menfaatimize uygun olduğunda hakkı savunup, aleyhimize olduğunda ondan uzaklaşmak mümine yakışmaz. Unutmayalım ki adalet, toplumları ayakta tutan en sağlam sütundur. Hakkın gözetildiği, liyakatin esas alındığı ve zulmün engellendiği toplumlarda güven artar, kardeşlik güçlenir ve gelecek nesillere huzurlu bir vatan emanet edilir.

Güçlü bir hukuk devletinin varlığı ve hukukun üstünlüğünün sağlanması, toplumsal barışın ve güvenin temel şartlarındandır. Herkesin hak ve hürriyetini korumak, adil bir düzen tesis etmek devletin asli görevidir. Devlet; adaletle, akılla, ilimle, tecrübeyle, ehliyet ve istişareyle yönetilir. Yöneticiler adil olursa devlet de adaletle ayakta kalır. Adaletin hâkim olmadığı toplumlar ise ilahî rızadan ve yardımdan mahrum kalırlar.

Allah’ım!  Bizleri haktan ve adaletten ayırma. Ayaklarımızı kaydırma, hak üzere sabit kıl; bize sabır ve sebat ver. Adaletle hükmeden, adaleti hayat tarzı edinen kullarından eyle. Âmin.