Ömür dediğin iki gün... Dün ve bugün.
Yarın meçhul, öyleyse yok.
Yaşansa da zaten yarın, bugün olacak...
Bugün de dün.
İşte her gün, ömür dediğin iki gün... Dün ve bugün.
"Dün, bugün ve yarın" olan ömür değil; HAYAT...
Hayat, Allah'ın "Hayy" isminin tecellisidir ve hiç bir boşluk bırakmayacak şekilde kapsar kainatı.
Hayat içine doğduğumuzdur, içimizde olan değil.
İçimizde olan candır.
Ve her canlı, içine doğduğu hayatın şartlarında yaşayabilecek bir şekilde teçhiz edilmiştir.
Biz insanlar gibi yeryüzü hayatına doğanlar atmosfere göre, deniz altına doğanlar da ona göre...
Ve yarın dediğimiz de bu dünyaya ait olan değil, ahiret hayatındaki sonsuz gündür. Bu dünyada bitmiyor hayat, bitense ömürdür sadece.
Biz ölsek de hayat devam ediyor dünyada.
Ölünce berzah alemindeki kabir hayatı başlar ve kıyamet geldiğinde, hayatın sonsuz bir gün olan yarınına uyanırız yeniden hepimiz, üflendiğinde sûr'a, duyar duymaz o sesi.
Oradaki hayatın da şartları oraya göre. Zaman yok, eskimek yok, yaşlanmak yok belki de özetle "yokluk" yok.
Ömür, imar ve mâmur ile aynı kökten gelir. Yani bu dünya hayatını imar etmek, yaşanılır bir yer haline getirmektir aslında ömür, ifsat etmek değil.
İmar edenlerinki ömür de, ifsat edenlerinki ne peki?
Onlarınki olsa olsa yaşamaktır sadece.
Doğum ile dünyaya gelip hayata gözünü açanın, doğal olarak geçireceği mecburi süreçten başka birşey değildir yaşamak. Fazladan bir gayret sarf etmek gerekmiyor yaşamak için. Doğum ile ömür arası bir zorunlu faaliyet gibi yani...
Bir ömür sürmekse bu dünyada dileğimiz, dünya hayatını imar etmeli değil miyiz? Ayette (Hûd,61) mealen "...O, sizi yeryüzünden (topraktan) yarattı ve sizi oranın imarında görevli (ve buna donanımlı) kıldı..." emrine uygun olarak.
Yaradılış gayemize uygun bir hayatsa eğer istediğimiz, imar etmeli ve fakat, ifsat etmemeli değil miyiz?
Bu dünyada bir ömür sürenler, yarınını da "imar eder", sadece yaşayanlarsa yarınını da "heba eder"e çıkarıyor mantık bizi...
Mü'minûn Suresi'nin 115. ayetinde Allah; “Yoksa bizim sizi boşuna yarattığımızı, sonunda bizim huzurumuza geri döndürülmeyeceğinizi mi sandınız?” deyip, sıklıkla da"akletmez misiniz" , "hiç düşünmez misiniz" diye de sorarken aslında, "çok düşünmelisiniz ve akletmelisiniz" diyor bize.
Yolunu da gösteriyor akledene Kur'an-ı Kerim'de, hayatı imar etmenin.
Habîbi, Efendimiz (as) da bakın nasıl tefsir ediyor hadis-i şeriflerinde Ebû Mûsâ’dan (ra) rivayetle bunu bize;
"Allah’ın benimle gönderdiği hidayet ve ilim, bol yağmura benzer; bu yağmur suyu emen iyi bir toprağa yağar ve bol çayır ve ot bitirir. Bir kısım toprak ise su emmeyen sert bir toprak olup, suyu tutar ve biriktirir; Allah Teâlâ o su ile insanları faydalandırır, insanlar ondan içerler, hayvanlarını sularlar ve onunla eker, biçerler. Yine o yağmur öyle bir toprağa yağar ki orası kayalıktır; ne suyu tutar, ne de ot bitirir. İşte, Allah’ın dinini anlayan ve Allah’ın benimle gönderdiği hidayet ve ilimden faydalanan ve onları öğrenip başkalarına da öğreten kimse ile buna kulak asmayan ve benim getirdiğim hidayeti kabul etmeyen kimsenin misali budur." (Riyazüs Salihin)
Aslımız toprakken bizim, kayalığa bu teveccüh niye?
Hakların hepsine talip, sorumlulukları ise red çağında olduğumuz için mi?
Dün geçti, bugün kaldı elimizde.
Ya yaşayacağız sadece ya da bir ömür süreceğiz sonsuz bir gün olan "YARIN" için.
Hayatını imar etmek için hidayet ve ilim arayanlara işte Mürşit...
Salât ve selâm üzerine olsun
Vesselam.