NORMALLEŞEN ANORMALLER
MAKALE
Paylaş
16.11.2026 15:06
93 okunma
Tahsin Güngör

Latinceden Fransızcaya oradan da bize geçen ve “kurala uygun” demek olan “normal” kelimesi zamanla anlam kayması yaşamış ve günlük kullanımda “yaygın kabule uygun” halini almıştır.

Misal, çoğunluğun namaz kıldığı bir köyde namaz kılan biri dikkat bile çekmezken aynı kişi seküler hayatın hakim olduğu şehrin bir semtinde namaz kılacak bir yer sorduğunda “Anormal” bir talepte bulunmuş kişi muamelesi görür.

Kişi aynı kişi eylem aynı eylem ancak bir yerde normalken diğer yerde anormal. Değişen sadece çoğunluğun rengi.

Belki de denebilir ki; “kurallar çoğunluğa göre belirlendiğinde ona göre değişebilir ve bu yüzden aslında anlam kayması yaşayan normal kelimesi değil, değişen normale direnen her şeydir.”

Eğer bunu doğru kabul edersek, demokrasiyi “çoğunluğun azınlığa tahakkümüdür” şeklinde tanımlayanların da haklılık payı var demektir.

Sosyal yapılar, toplumlar ve devletler dinamiktir, değişir ve dönüşürler. Ama bu değişimin sınırları olmalı değil mi?

Belki de asıl soru bu.

Radikal dönüşümlere götüren değişimler ancak “kendine yabancı değerlere alışarak” olur ve bu alışma hali de gözlerden başlar...

İlk gördüğünde yadırgar ve tepki verir insan(lar). Sonra, görmeye devam edince alışır, sıradanlaşır onun için. Ardından kulaklar girer devreye ve tahkim eder, aslında zararsız olduğu fısıldanan bu yabancının zihinlerdeki yerini. Sonra kalp sevmeye başlar yavaş yavaş, sürekli gördüğü ve methiyelerini işittiği zakkumun önce rengini ardından acı da olsa tadını.. alışır ve benimseme hatta özümseme raddesine gelir.

Ne yadırgama kalmıştır artık ne de tepki.

Bilge Kral Aliya boşuna dememiş; “asıl, düşmanımıza benzediğimizde mağlup olmuşuzdur” diye.

Bu zaviyeden bakınca bir başka anlam kazanıyor sinemalar, tiyatrolar ve bugün sosyal medya alanındaki tahakküm ile buna direnmeye çalışanların amansız mücadelesi.

Hatta Peruz Hanım’a, Afife Jale’ye ve Keriman Halis’e biçilen görevler de daha anlaşılır hale geliyor, onlar farkında olmasa ve sadece sanat aşkıyla bunu yaptıklarını düşünseler de.

1929 yılından itibaren düzenlenmeye başlanan güzellik yarışmalarının jüri üyelerinin de rastgele seçilmediği, onların üzerinden bir çok toplum kesiminde meşrulaştırılarak yaygınlaştırılması amacı güdüldüğü de görülebiliyor.

Mesela okuduğumda şaşkınlıktan ağzımı açık bırakan isimlerin olduğu 1932 yılı jürisinde kimler yok ki... Üstelik bu isimlerin neredeyse tamamına yakını sadece bir kez değil, yıllarca jüri üyeliği yapmışlar:

“Abdülhak Hamit ve eşi Lüsyen Hanım, Uşakizade Halit Ziya, Cenap Şahabettin Bey, Hüseyin Cahit Bey, Ahmet Haşim, Peyami Safa, İzzet Melih ve eşi, İbrahim Çallı...”

O Ahmet Haşim ki 1921 de Dergâh dergisinde yayımlanan “Müslüman Saati” makalesinin müellifidir...

Bu türden yarışmalar, üzerinde ayrıca durulmayı hak ediyor aslında. Tarihsel arka planında neler olduğu gibi mesela...

Böyle böyle değişime tâbi tutulan toplumlarda, çoğunluğun azınlığa dönüşmesi ve normal ile anormalin ters yüz olması elbette kaçınılmaz bir hal alır.

Bunun “normal” kabul edilmesi için de “Değişmeyen tek şey değişimdir” mottosu pelesenk edilir dillere ve kazınır beraberinde zihinlere.

Oysa değişmeyen vardır ve o da “mutlak” olan Allah’ın ‘nass’ larıdır. Bunları da “dogma” demek suretiyle, kutsadıkları akıl ve bilime karşıymış gibi göstererek itibarsızlaştırmaya gayret ederlerken bile aslında kendi mutlaklarını oluşturma çabası içinde olduklarını gizlemeye çalışırlar. Birçoğu da anlamadığı halde takılır bu aldatmacanın peşine.

Halbuki en çok değişen, mutlaklaştırmak istedikleri bilim ve aklın ürünleridir “doğaları” gereği. Zira hep yeni bir arayış içindedir bu ikisi.

Günümüz toplumunda hedef alınan normallerin başında ahlaki normlar geliyor. Ve bunların kaynağı dini kurallardır. Allah, yarattığı ilk insanı ilk peygamber yaptığı günden itibaren yeryüzünde kullarını hiç dinsiz bırakmamıştır zira.

Saymakla bitmez ne yazık ki örnekleri lakin ilk sıraya LGBT sapkınlığını koymak gerek. Öyle ki tüm dünyada yaygınlaştırılıp normalleştirilmesi için her şey yapılıyor. Diziler ve filmlerin neredeyse vazgeçilmez karakterleridirler ve asla sevimsiz, çirkin olarak resmedilmezler. En sevimsiz oldukları yerlerde de mağdurdurlar ve onlara karşı bir acıma hissi oluşturulur.

Normalleştirilmek istenen bir diğer anormal de makam ve nüfuz kullanılarak yapılan hırsızlık ve yolsuzluklardır. Bunlar da, “e canım herkes yapıyor, yapmayan mı var” yargısıyla yaygınmış hissi verilerek normalleştirilmeye çalışılıyor.

Daha çok var; kılık kıyafetler, günlük yaşam tarzları, yeme içme alışkanlıkları, kullanılan Türkçeye sokuşturulan ucubelikler...

Normalleştirilen anormalleri sıralarken, bizleri gayri müslimlerden ayırt eden hangi özelliğimiz kaldı sorusu düşünce aklıma, Peygamberimiz (sav) in "Kim bir topluluğa benzemeye çalışırsa, o da onlardandır" hadis-i şerifleri kavradı zihnimi...

Ve o an batırdığım çuvaldızın acısıyla elimdeki iğneleri ortalığa bırakıvermişim.

Vesselam.

Sadece Bir Merak: “Varlık aleminde sayısı bilinmeyen galaksilerin en küçüklerinden biri olan kendi galaksisi içinde bir nokta mesabesindeki dünyada bir nokta hükmünde olmanın bile çok çok uzağındaki bir varlık olarak biz insanlar, nefsimizi ve dünyalığımızı ne kadar büyütürsek bir nokta olabiliriz?”

 

Yorum Ekle
Adınız :
Başlık :
Yorumunuz :

Dikkat! Suç teşkiledecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

sanalbasin.com üyesidir

ANA HABER GAZETE
www.anahaberyorum.com
İşin Doğrusu Burada...
İLETİŞİM BİLGİLERİMİZ
BAĞLANTILAR
KISAYOLLAR
anahaberyorum@hotmail.com
0312 230 56 17
0312 230 56 18
Strazburg Caddesi No:44/10 Sıhhiye/Çankaya/ANKARA
Anadolu Eğitim Kültür ve Bilim Vakfı
Anadolu Ay Yayınları
Ayizi Dergisi
Aliya İzzetbegoviç'i
Tanıma ve Tanıtma Etkinlikleri
Ana Sayfa
Yazarlarımız
İletişim
Künye
Web TV
Fotoğraf Galerisi
© 2022    www.anahaberyorum.com          Tasarım ve Programlama: Dr.Murat Kaya